KÖŞE YAZISI: Her Seçiş, Bir Vazgeçişidir.
Cemil BİÇER.
Jean Paul Sartre’ın “Kötü Niyet Üzerine Düşünceler” isimli eserini karıştırırken, satır aralarında rastladığım ve altını kırmızı kalemle çift çizgiyle çizdiğim o sarsıcı tespit, bugün aynamız olan o meşhur metafor: “Her seçiş, bir vazgeçiştir.”Hem kişisel serüvenimizi hem de içinde nefes aldığımız toplumsal yaşamı irdelediğimizde, bu özlü deyişin ne kadar yalın ve bir o kadar da acımasız bir hakikat olduğunu görürüz.Evrenin var oluşundan gündelik hayatımızın en küçük detayına kadar hiçbir şey rastlantısal değildir. Her şey, o sarsılmaz sebep-sonuç sarkacında salınır durur. Bugün ülkemiz özelinde boğuştuğumuz sorunlar yumağına baktığımızda da bu sarkacın izlerini sürmek mümkündür.Bir toplum neye öncelik verirse, o “şeye” dönüşür. Neye özendirilirse, o gerçekleşir. Kadim öğüdün dediği gibi; ne ekerse onu biçer. Başarı nasıl ki ter ve akıl ürünü bir tercihse, başarısızlık da tesadüf değildir. Yaşadığımız tüm buhranlar, aslında bir tercihin kaçınılmaz ve matematiksel sonuçlarıdır.Toplumsal tercihlerimizin istatistiksel yüzdelerini soğukkanlılıkla incelediğimizde, bugün bulunduğumuz noktanın Sartre’ı nasıl da doğruladığını dehşetle görürüz.Şimdi hiç kimse —özellikle de sorumluluktan kaçmayı sanat haline getirmiş o malum “tatlı su solcuları”— kalkıp da bunun bir tercih olmadığını, her şeyin emperyalizmin bir dayatması olduğunu söyleyerek masallara sığınmasın.Gerçekle yüzleşelim: Geride bıraktığımız 25 yıllık o karanlık dönem, dış güçlerin değil, bizzat toplumsal bir tercihin tezahürüdür. Bir şeyleri seçtik ve seçerken de aydınlıktan, liyakatten, özgürlükten vazgeçtik.Unutmayalım ki; vazgeçtiklerimiz, en az seçtiklerimiz kadar kaderimizi belirler.