Medya dünyasında yıllardır tekrarlanan, fikir üretmekten ziyade hakaret etmeyi marifet sanan o sefil ezber yine sahnede. Gazeteci kisvesi altında ekranlarda ve köşe köşelerinde tırı vırı polemikler üreten Hikmet Genç, modernizmi kendi sığ idrakine göre tanımlayıp yine kendine yakışan üslupla topluma parmak sallamış.
Modernizmi; bilimden, akıldan, sanayileşmeden, felsefeden ve aydınlanmadan bihaber bir şekilde “içki içmek ve erkeklerin kadın dostu olması” gibi ilkel bir çerçeveye hapseden bu zihniyet, yetmemiş gibi bu toprağın kurucu değerlerine ve milyonlarca insana “mağara insanı” yaftasını yapıştırmıştır.
Fikir Yoksunluğunun Medyadeki Yansıması
Asrın ötesinde bir entelektüel birikimi, endüstriyel devrimleri, toplumsal sosyolojiyi ve evrensel hukuku içinde barındıran modernizm gibi devasa bir felsefi akımı, kahvehane köşesindeki dedikodu seviyesine indirmek ancak ezber bozan bir analiz yaptığını zanneden sığ kafaların kârıdır.
Bir gazetecinin görevi toplumu barıştırmak, doğru bilgiyle aydınlatmak veya en azından saygı sınırları içinde eleştiri yapmak değil midir? Ne yazık ki Türkiye’de son yıllarda popülerleşen “trol gazeteciliği”, ne kadar hakaret ederse o kadar görünür olacağını zanneden bir zavallılık çukurunda debelenmektedir. Kemalistlere veya bu ülkenin modern yüzüne “mağara insanı” diyen bir akıl, asıl kendi düşünsel mağarasında ışıktan korkarak yaşamaktadır.
Kutuplaşmadan Beslenenler
Bu tür söylemlerin arkasındaki motivasyon son derece açıktır: Derinlikli ekonomik sorunları, eğitim krizlerini, toplumsal çürümeyi ve liyakatsizliği örtbas etmek. Toplumu yapay yaşam tarzı tartışmalarıyla bölmek, iktidar alanlarını korumanın en ucuz yoludur.
Ancak kimse unutmasın ki; bu ülkenin kadınları da, erkekleri de, aydınları da, gazetecileri de bu ucuz dilden, seviyesiz yaftalamalardan ve toplumsal huzuru zehirleyen bu köhne dilden bıkmıştır. Fikir üretemeyenlerin hakarete sığındığı bu düzen, ne modernizmin ne de bu milletin gerçek değerlerinin büyüklüğünü gölgeleyemez.